Airborne landingen, poging 2

Airborne

2 jaar geleden was onze eerste poging om. Naar de airborne landingen te gaan op de ginkelse hei bij Ede. Vandaag gingen we weer. Hoe dat was?

2 jaar geleden gingen we voor het eerst naar de Airborne Landingen.

Onze eerste poging mislukte keihard. Vanwege de mist werd toen het ochtendprogramma geannuleerd en in de middag konden we niet ivm. De slaapjes van de kids.

Nu 2 jaar later leek het mij mooi om weer eens te gaan. Samen met m’n moeder zetten we de datum in de agenda en omdat het al 2 jaar sochtends geannuleerd werd besloten we nu om maar gewoon smiddags te gaan.

” De grootste fout die je kunt maken…”

Verkeersbrigadiertje spelen

Het ging al mis in de auto er naartoe. De doorgaande weg was afgezet, de stoplichten er niet op aangepast en ene verkeersregelaar die het niet zo snapte. Nadat we een kwartier stil gestaan hadden op dezelfde plek. De weg helemaal volgelopen was en vast stond kwam meneer de verkeersbrigadier erachter dat de voorste auto niet op de strepen stond, dus hoppa 2 meter naar voren laten rijden en ze moesten weer stoppen. Na een paar minuten wachten sprong dat stoplicht dan eindelijk op groen. GROEN! De kleur van gas geven en gaan met die banaan. Maar nee hoor de auto bleef stil staan. Iedereen toeterde en toeterde, maar er kwam geen beweging in! Uiteindelijk ben ik uitgestapt en naar de voorste auto gerend. Mevrouw, u moet rijden. Nee hoor ik mag niet rijden. Jawel mevrouw u moet rijden. Nee ik mag niet. En ja dan gaat dat stoplicht weer op oranje. Meneer de Verkeersbrigadier er weer bij en gezegd dat mevrouw toch echt moest rijden bij het volgende groene licht.

Men wist niet hoe snel ze weg moesten komen toen hij eindelijk op groen sprong.

Met de pendelbus

Oke, auto geparkeerd, kinderen wakker gemaakt, kind 1 in de buggy, kind 2 aan de hand mee en op een drafje richting de pendelbus. Onderweg kwam ik nog een bekende tegen die vertelde ook onderweg te zijn maar vanwege de verwachte regen omgedraaid te zijn. Uh oké komt er zoveel aan dan? Gelukkig hebben we een plu mee dacht ik nog. Eenmaal in de bus toch even buienradar checken. Holy crap! Dat is veel regen!

Gewapend met een paraplu zochten we beschutting onder een boom

10 minuutjes later de bus uitgestapt en onder een boom een beetje beschutting gezocht tegen de miezerregen die langzaam over ging in hard regenen! Na een paar minuten waren de kinderen er wel weer klaar mee en wilden naar huis! Tsja je kunt dan natuurlijk blijven staan, maar wij besloten de kinderen nie ’t langer te plagen en weer terug te gaan zonder überhaupt een parachutist gezien te hebben…het waren 5 fantastische Minuten.

Airborne Airborne Airborne

Gelukkig zag ik later dat de laatste sprong niet doorging vanwege het weer.
Hebben we toch de goede keus gemaakt om terug te gaan en niet te wachten!

Misschien volgend jaar weer een herkansing.
Want 3 maal is toch echt scheepsrecht…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge