Zoon vs Dochter | Het verschil | Deel 1: de Bevalling

bevalling

Voordat Saar geboren was, dacht ik er eigenlijk niet zo over na dat ze wel eens een heel ander karakter zou kunnen hebben dan haar broer Senn! Bij Senn ging alles immers van “een leien dakje”…. Achteraf gezien begon dat verschil al bij de bevalling 😉

sennDe Bevalling van Senn

4 dagen voor de uitgerekende datum werd ik ’s ochtends wakker met wat pijn in mijn rug. Ik dacht nog dat ik verkeerd gelegen had, maar al snel bleek dat hetweeën  waren! Rond het middaguur braken mijn vliezen. Omdat ik in het ziekenhuis wilde bevallen (ik zag mezelf al gaan op de brancard over de galerij en dan zeker ook nog vastzitten in de lift) en de VK vond dat mijn vruchtwater wat troebel was werden we direct naar het ziekenhuis gestuurd. In het ziekenhuis vonden ze dat mijn vruchtwater wel helder was en vroegen ze wat ik wilde.

Medisch of poliklinisch bevallen?

Mij maakte het op dat moment geen ene drol uit, dat kind moest geboren worden en of dat nou medisch of poliklinisch zou zijn zou mij niet uitmaken!
Maar omdat ik al vrij snel daarna last kreeg van mijn zuurstof kreeg ik wat extra zuurstof toegevoegd waar Senn weer slecht op reageerde. Al snel was dus bepaald dat ik medisch zou blijven. Ik had inmiddels wel voor pijnbestrijding gekozen en kreeg een morfinepompje!
Senn vond het echter prima in mijn buik, hij bleef veel liever zitten waar hij zat!
Ik zal je de details besparen, hij is uiteindelijk na 1,5 uur persen met behulp van de vacuümpomp geboren. 2x schoot de pomp los en was de OK al gebeld voor een spoedkeizersnede, maar dat was niet meer nodig gelukkig. Ze zeggen wel eens 3 maal is scheepsrecht en dat was in dit geval ook zo. Senn was totaal in shock en had een moeilijke start. Omdat hij behoorlijk blauw zag en zo slap als een vaatdoek was, namen ze hem direct mee en hielpen ze hem een handje. Achteraf bleek dat de reanimatiekamer te zijn. Daar kwam Danny achter bij de bevalling van Saar. Gelukkig ging het daarna al snel redelijk goed met hem. Alleen spuugde hij veel door de “hersenschudding”
We bleven in totaal 2 nachten in het ziekenhuis en daarna mochten we lekker thuis van elkaar gaan genieten! Al snel raakten we gewend met zijn 3-en en hadden wij een heerlijk lief klein mannetje om van te genieten!

saarDe bevalling van Saar

Een meisje wat al heel snel schijt aan alles had!
Waar Senn 4 dagen voor de uitgerekende datum geboren werd, bleef Saar eigenwijs zitten! Precies een week na de uitgerekende datum braken mijn vliezen en had ze in het vruchtwater gepoept! Ik had nog geen weeën, maar moest dus wel al naar het ziekenhuis toe. We waren rond 8 uur ’s ochtends in het ziekenhuis en om 10.00 werd ik aan een infuus gelegd om de weeen op te wekken. Na een uurtje werd deze omhoog gezet en vanaf dat moment begon de ellende 😉
om 11.45 mocht ik nog even douchen omdat ik last van mijn rug had en mijzelf geen houding wist te geven. Omdat ik 4 cm ontsluiting had en nog geen verweekte baarmoedermond spraken we af dat we na het douchen zouden kijken hoe het ging.
Tijdens het douchen wist ik ineens niet meer waar ik het zoeken moest. Ik had zo’n verschrikkelijke pijn! Terug op bed bleek ik bijna volledige ontsluiting te hebben en was alles verweekt! Om 13.00 mocht ik voorzichtig meepersen (met de bevalling van Senn nog in mijn achterhoofd hield ik rekening met nog 1,5 uur te gaan). Nooit had ik op dat moment kunnen denken dat ik 5 minuten later onze dochter al in mijn armen zou hebben! Wat een verschil met de bevalling van Senn! Dezelfde avond waren we alweer thuis en konden we gaan genieten met zijn 4-en.

Was jullie bevalling ook zo verschillend?

4 comments on “Zoon vs Dochter | Het verschil | Deel 1: de Bevalling

  1. Mijn beide bevallingen waren ook anders.
    De eerste is gehaald (met precies 38 weken) omdat ik zwangerschapsvergiftiging kreeg. Ik had 0,0 ontsluiting en er was nog niks in beweging dus ik werd ingeleid en kreeg wee opwekkers.. de bevalling op zich verliep wel snel alleen zat ik in een constante weeenstorm.
    De tweede moest ook gehaald worden (met 37 weken) omdat ik haar niet meer voelde… maar waar ik bij de eerste na de hormoonveter volledig werd ingeleid en aan een infuus lag deed mijn lichaam het nu zelf. Ik had al 2cm ontsluiting en binnen no-time was ze er. Deze bevalling verliep vele malen rustiger!
    Christa onlangs geplaatst…Goodbye Oktober !My Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge