Wat een dag!

Laten we gelijk maar met de deur in huis vallen! Wat is dit retespannend zeg!

Wat gisteren (04-08-2016) als een snelle brainstormsessie per whatsapp begon is gelijk omgezet naar de realiteit!
Ik (Marianne) was benieuwd hoe Gerdi ooit begonnen is met bloggen. Ik bedoel… hoe begin je nu zoiets? Ik heb er zelf wel eens aan gedacht om met bloggen te beginnen… Maar nooit gedaan…. Totdat Gerdi gelijk riep dat we samen wel een blog konden beginnen…
We begonnen wat namen te bedenken en ineens was daar Blond en Bruin… Even checken… JA domein nog beschikbaar… Zullen we… Zullen we niet… Zullen we… Zullen we niet… Soms moet je dingen gewoon doen! En ja hoor hier zijn we dan… Gisterenavond zei ik nog gekscherend ,,Laat me er een nachtje over slapen”. Vanmorgen om 08.30 had ik er al een halve dag op zitten waarvan ik zei; ,,Ik zou er een blog over moeten schrijven”.  Dus ja waarom ook niet. En zo geschiedde het dat Blond en Bruin daadwerkelijk online is!

Maar goed… Nu even over mijn dag… Beter gezegd het begin van mijn dag…

Vannacht was weer een typische dramanacht… Met 2 kleine kinderen in huis die vroeger voorbeeldig sliepen is het de laatste paar weken bijna iedere nacht wel een keer raak…
Een keer raak zie ik mijzelf typen… Vannacht mochten we er eens 5x uit! 4x voor onze dochter en 1x voor ons zoontje. Veel geslapen hebben we dus niet. Alhoewel ik stiekem iets meer geslapen heb dan mijn man. Hij is er 3x uitgegaan…

Nadat de kids allebei weer heerlijk lagen te slapen werd ik om 6.55 wakker van het gestommel van mijn man! Hij zou om 06.00 gaan werken en werd dus bijna een uur later pas wakker! OEPS…
Nadat manlief snel de deur uit was gegaan waren de kinderen ook al wakker. Zelf had ik nog 3 kwartier om te douchen, de kids aan te kleden en eten te geven en de deur uit te gaan om de kinderen naar mijn schoonmoeder te brengen. Vrijdags past zij altijd op…

Saar trakteerde mij al vroeg op een dikke, vette vieze luier! Er zijn betere dingen om de dag mee te beginnen op een nuchtere maag 😉 Uiteindelijk heb ik 7.45 uur net niet gered om de deur uit te gaan maar 7.50 uur kon ik nog steeds mee leven. Koffie had ik nog niet op, maar daar heb ik dan bij mijn schoonmoeder altijd nog even tijd voor!

Rustig de deur uitgaan was er ook vanochtend niet bij. Wij wonen op de 4e verdieping in een flat. Bij de buurvrouw voor de deur ging het al mis. Senn ging keihard onderuit. Arm kind even getroost en toen vol goede moed weer verder. Eenmaal bij de lift aangekomen ging het alweer mis! Saar liep de lift uit (ik had nog niet op een knopje gedrukt) dus niks aan de hand zou je denken. Ik loop haar achterna, loop weer terug en de deuren gingen ineens dicht. Ik heb als een malle op de knop staan drukken maar de lift wilde niet luisteren! Hij ging er zomaar vandoor met mijn zoontje er nog in! Ik geloof dat hij de hele flat wakker geschreeuwd heeft (als ze nog lagen te slapen). Uiteindelijk stopt de lift op de 6e verdieping. Gelukkig was Senn zo slim om weer in de lift te gaan staan en kwam hij weer terug naar de 4e verdieping.

Oké ook weer gehad! Nu vol goede moed naar oma… Eenmaal bij oma aangekomen was het wel heel donker en duurde het wel heel lang voordat er open gedaan werd! Oma lag nog te slapen! Na een tijdje bellen werd eindelijk de deur van het slot afgehaald en kon ik nog even snel een kop koffie naar binnen gieten en de kinderen met een gerust hart bij oma achterlaten…
Onderweg naar mijn werk nog even bij het werk van mijn man gestopt… Hij had in alle haast wel broodjes meegenomen, maar geen beleg dus dat heb ik hem nog even gebracht.

Zelf was ik klokslag 08.30 op het werk. Niet slecht voor zon hectisch begin van de morgen!

In mijn volgende blog zal ik wat meer over mijzelf vertellen!

AEFF9846-DC84-4D0C-A90D-5BB93E3BFB80

Liefs,
Marianne

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge